Jordan Coelho, znany również jako Oelhan, to francuski artysta cyfrowy, VJ i projektant animacji, mieszkający w Paryżu.
Jego twórczość łączy elementy 3D, kontrastowe schematy kolorystyczne i wyraziste zabiegi wizualne. Prace Oelhana są eksploracją niuansów ludzkich emocji. W szczególności zgłębia on sprzeczne uczucia i tłumione namiętności, które drzemią w nas wszystkich. Poprzez krótkie animacje uchwyca tę złożoność w lekki, zabawny sposób.
O Future to międzynarodowa grupa artystyczna, w skład której wchodzą pochodząca z RPA Katherine Mills Rymer oraz Duńczyk Jens Bjornkjaer. Tworzą animacje 3D, muzykę i sztukę dźwiękową. Od 2013 roku realizują różnorodne dzieła audiowizualne oraz wydają utwory z pogranicza elektroniki i muzyki orkiestrowej. Po 12 latach spędzonych w Los Angeles, w 2023 roku przenieśli się do Kopenhagi.
W 2025 roku O Future otworzyli solową wystawę Enter Afterlife w renomowanym Muzeum Thorvaldsena w Kopenhadze. W 2024 roku stworzyli prace na festiwal Subjective Art Festival w Nowym Jorku, The Wrong Biennale w Madrycie, przygotowali wideo i muzykę dla Oslo Nye Teater, muzykę do amerykańskiego dokumentu Netflixa nr 1 Tell Them You Love Me oraz zaprezentowali swoją 10×5-metrową audiowizualną pracę 3D Saint Pity, która była wystawiana przez sześć miesięcy w kopenhaskiej galerii Nikolaj Kunsthal.
O Future współpracowali m.in. z Ai Weiweiem, Larsem von Trierem, Louisem Theroux, Fundacją Allena Ginsberga, Sune Wagnerem i Sharin Foo.
Nicholas Kempton, znany również jako nickjaykdesign, jest artystą cyfrowym z ponad 15-letnim doświadczeniem w tworzeniu prac artystycznych dla różnorodnych celów. Łącząc głęboką pasję do projektowania graficznego z rozległą wiedzą technologiczną, Nicholas wypracował sobie wszechstronną pozycję w branży, tworząc fascynujące dzieła sztuki cyfrowej.
Współpracował z renomowanymi markami, takimi jak Amazon i Adobe, a także tworzył okładki magazynów i ilustracje dla prestiżowych publikacji, w tym The Telegraph i The New York Times. Pracował również z uznanymi muzykami, takimi jak Bad Bunny, Kid Cudi i Marshmello, projektując niezwykłe okładki albumów oraz wizualizacje do występów na żywo.
W ostatnich latach Nicholas udoskonalił swój unikalny styl graficzny, dostosowując go do różnych aplikacji, i zyskał rzeszę fanów na platformach takich jak Instagram i TikTok. Jego sztuka stanowi potężne medium do tworzenia emocjonujących dzieł, które rezonują z szeroką publicznością.
Natan Berkowicz – Artysta wizualny, videodesigner, twórca cyfrowy. Absolwent PWSFTviT im. Leona Schillera w Łodzi. Kreator mrocznych, obficie przetworzonych „antyrzeczywistości”. W swoich pracach stosuje głównie technikę wielowarstwowego łączenia obrazów i cyfrowych kolaży, uzyskując efekt wizualnych powidoków. Eksploruje możliwości inscenizacyjne AI, sztuki generatywnej, 3D, filmu i fotografii. Twórca oprawy wizualnej do ponad 70 spektakli teatralnych realizowanych na głównych scenach polskich i europejskich (m.in. Odéon-Théâtre de l’Europe w Paryżu czy Salzburger Festspiele). Współpracownik polskich reżyserów, w tym Krystiana Lupy (m.in. Proces, Capri – wyspa uciekinierów, Imagine, Les Émigrants, Der Zauberberg), Jana Klaty (m.in. Lazarus, Act of Killing, Sen nocy letniej, Wyzwolenie, Państwo, Romeo i Julia), Agnieszki Smoczyńskiej („Simon Boccanegra”, „Głos Potwora”). Pracuje dla artystów i czołowych festiwali muzycznych, dla których produkuje teledyski i wizualizacje koncertowe.
Newnome Beauton, jest artystą generatywnym z doktoratem z biologii molekularnej. Od 2019 roku używa oprogramowania do renderowania w czasie rzeczywistym do estetycznej eksploracji systemów matematycznych i biologicznych. Szczególnie interesuje go łączenie tych elementów w celu odkrywania granic między tym, co żywe i nieożywione. Poprzez swoje czarno-białe prace stara się inspirować do głębszego spojrzenia na złożone wzorce rządzące naszym światem.
Morpho to pseudonim Adriána, artysty 3D z wieloletnim doświadczeniem w tworzeniu wizualizacji w unikalnym stylu, który łączy horror z elegancją. Jego prace przeniosą cię w nowe światy, w których rzeczy organiczne łączą się z cyfrowymi, tworząc atmosfery jak ze snów.
Mazin to artysta, pisarz, twórca światów i eksperymentator. Jako entuzjasta glitch artu, znany jest z eksploracji eksperymentalnych form cyfrowych oraz kreatywnych technik databendingu. Jego twórczość stanowi fuzję estetyki glitchu z technologią, wnosząc do sztuki unikalne tekstury i surrealistyczne zniekształcenia. Jako pisarz i twórca narracji, Mazin buduje tło fabularne w swoich pracach, łącząc opowiadanie historii z technikami wizualnymi. Jako internetowa persona (znany także jako endlessmazin, virtualmazin, datamonger, m4shinGAN), Mazin angażuje się w liczne projekty eksperymentalne, przesuwając granice w różnych cyfrowych mediach.
Maja Wolińska, artystka zaangażowana w działalność akademicką i artystyczną w obszarze mediów cyfrowych, związana z wrocławską Akademią Sztuk Pięknych. W swej pracy wykorzystuje time-based media, takie jak film, wideo, fotografia, obraz generatywny, dźwięk i formy interaktywne. Pracuje zarówno w studio, analizując strukturę i znaczenia współczesnego medium obrazu, jak i w przestrzeniach zewnętrznych, realizując projekty obserwacyjne, para-dokumentalne oraz site-specific. W swych ostatnich pracach podejmuje tematykę głębokiej ekologii, eksplorując lekceważone miejskie ekosystemy organizmów synantropijnych.
Mert Keskin, znany bardziej jako hAyDiRoKeT, od ponad dwóch dekad wygina piksele i zakrzywia rzeczywistość. Wywodzi się z amigowej Demosceny końca lat 90., a jego twórczość to zderzenie estetyki glitchu, cyfrowej nostalgii i surowej energii internetu — niekończąca się pętla kultury remiksowanej w czasie rzeczywistym.
Z ponad 18 miliardami odsłon na Giphy, jego GIF-y to nie tylko obrazy — to część krwiobiegu internetu. Jego prace były prezentowane na całym świecie, od Whitney Museum, Museum of the Moving Image i Smithsonian, po niezależne galerie i festiwale sztuki cyfrowej eksplorujące granice nowych mediów.
Od kuratorowania cyfrowych doświadczeń po współpracę z Ferragamo, Puma, Converse i MTV, hAyDiRoKeTporusza się płynnie między modą, muzyką i ewoluującymi subkulturami sieci. Jego twórczość nie tylko odzwierciedla kulturę internetu — ona ją zniekształca, wzmacnia i przekształca, zamieniając ulotne chwile w coś trwałego.
Emanuele Kabu obecnie mieszka i pracuje w Wenecji. Jego artystyczna droga rozpoczęła się w 2005 roku, przechodząc przez graffiti, rysunek i malarstwo – razem z muzycznym doświadczeniem w nurcie hardcore punk i elektroniki – do animacji.
Łącząc tradycyjne i współczesne techniki animacyjne, artysta wyreżyserował i zrealizował wiele teledysków oraz filmów krótkometrażowych, prezentowanych na festiwalach i wystawach na całym świecie.
Od 2021 roku Emanuele współpracuje z londyńskim studiem OMBRA DESIGN jako projektant i dyrektor artystyczny widowisk muzycznych na żywo, m.in. dla takich artystów jak The Killers, Marracash, Indira Paganotto.
