Amusement Park of Memories: What If Life Was One Ride You Couldn’t Finish?
Ta praca opowiada o czasie jako o podróży, która nigdy się całkowicie nie kończy. Nostalgiczne karuzele wirują bez pasażerów; rollercoastery zastygają między oczekiwaniem a zapomnieniem. Każdy odwiedzający zmienia przepływ wizualny: więcej widzów ujawnia więcej wspomnień i fragmentów dzisiejszych wiadomości; mniej widzów sprawia, że opowieści cichną i rozpływają się w abstrakcji. Inspirowana metaforą komety Husserla, głowa reprezentuje bezpośrednie 'teraz’, a ogon nierozwiązanych przeszłości ciągnie się za nią. Jeśli dane o publiczności na żywo i transmisje wiadomości w czasie rzeczywistym są niedostępne, praca płynnie przechodzi na symulowane interakcje — zapewniając ciągły rezonans z publicznością, która przechodzi obok.